Odgrzewany kotlet z Wiedźmina

Trzy tygodnie temu sms od Pawła: Sapkowski napisał nową książkę! To było lepsze niż prozac! Uśmiech nie schodził mi z twarzy przez cały dzień. Szybko zamówiłam Wiedźmina. Sezon burz w przedsprzedaży. A kiedy wreszcie wyjęłam powieść z paczkomatu, prawie wytarzałam się w pobliskiej trawie! Jak młody źrebak! Zaczęłam czytać. I pojawiły się mieszane uczucia. Niestety.

Jak stać się szczęśliwym człowiekiem - moje odczucia po lekturze

Na pewno kojarzycie Anię z bloga Ania Maluje i na pewno wiecie, że napisała książkę! Na pewno już dotarło do Was, że Jak zostać szczęśliwym człowiekiem to pozycja po którą warto sięgnąć. Ja byłam bardzo ciekawa :-) O co chodzi? 22 latka napisała poradnik o szczęściu?  No i po zapoznaniu się z kolejną pozytywną recenzją nie wytrzymałam i teraz już mogę Wam napisać, co o tej książce myślę ja. 

Warto przeczytać: Chustka

Była sobie Joanna: trzydzieści parę lat, pięcioletni synek, własna firma. Właśnie poznała miłość swojego życia. I dowiedziała się, że ma złośliwy nowotwór. Taki nowotwór, który nie daje jej wielkich szans. Właściwie nie daje prawie żadnych. Dziewczyna zakłada bloga, pod pseudonimem Chustka. Dla swojego synka, dla siebie. W krótkim czasie blog zdobywa dużą popularność. Joanna walczy z rakiem przez dwa lata i jednocześnie cały czas pisze. Walkę przegrywa. I o tym właśnie jest ta książka.

Siła nawyku, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Zastanawialiście się kiedyś jaki wpływ mają na nasze życie nawyki? Ile naszych zachowań jest uwarunkowanych silnym przyzwyczajeniem, a jakie decyzje podejmujemy podświadomie, kierując się długotrwałym zwyczajem? A może próbowaliście zrozumieć, jak nawyki powstają i czym tak naprawdę są? Jeśli tak, to polecam Wam książkę amerykańskiego dziennikarza Charles'a Duhigg'a pt. Siła nawyku. 

Pojawieniu się książki na rynku towarzyszyła ogromna kampania reklamowa - jej recenzje pojawiały się na wielu popularnych blogach, powstały nawet strony internetowe poświęcone jej promocji. Nie mogłam nie ulec pokusie i po prostu musiałam szybko pobiec do księgarni i kupić swój egzemplarz. Bo zapewne nie wszyscy wiecie, ale jednym z moich okropnych nałogów, którego nie mogę się pozbyć, jest kompulsywne kupowanie książek. Tym razem jednak, byłam w księgarni w szczytnym celu. Oddałam się nawykowi po to, by z nim walczyć...

O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Miarowym tempem pokonuję kolejny kilometr. Całe ciało pokryte mam wilgotną warstwą potu, a moja twarz już dawno przybrała barwę dojrzałych malin. W lewym kolanie czuję lekkie kucie, drętwieje mi stopa. W słuchawkach głośno dudni muzyka. Zerkam na prędkościomierz. Biegnę dalej. Jestem szczęśliwa. 

Nie jestem wytrawnym i doświadczonym biegaczem. Przeciwnie - nigdy nie startowałam w zawodach, wbrew licznym postanowieniom nadal nie udaje mi się trenować regularnie, moja prędkość jest żenująca, a o pokonywanych dystansach nie będę nawet wspominać. Mimo to mogę z całą pewnością stwierdzić, że kocham bieganie i jest to sport, który najlepiej współgra z moją osobowością i fizycznymi możliwościami. Dlatego też z dużą nadzieją sięgnęłam po O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu Murakamiego. Z nadzieją na coś ekstra. Na coś specjalnie dla mnie.

Wybrani, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Książki, których pojawieniu się na rynku towarzyszyła gigantyczna machina promocyjna, są do bani ;-). Jeżeli do tego taka książka jest powieścią dla nastolatków, to już wiadomo, że  lepiej tego nawet kijem nie tykać. Czy zawsze? Czy na pewno?

Lalki w ogniu, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Dziś chciałabym podzielić się z Wami wrażeniami po lekturze doskonałych Lalek w ogniu autorstwa polskiej dziennikarki Pauliny Wilk. Tak na marginesie, muszę przyznać, że mam ostatnio szczęście do dobrych książek :-). Czasami mam takie okresy, że wszystkie pozycje po które sięgam są jakieś miałkie, nieodpowiednie na daną chwilę, nudnawe... po prostu nie takie. Natomiast pierwszy kwartał roku 2013 przyniósł mi naprawdę dużo czytelniczych uniesień :-). Jednym z nich był doskonały (!) Atlas chmur (pisałam o nim tu: http://3-stylescity.blogspot.com/2013/02/idealna-powiesc-na-leniwa-sobote-z_2.html ), zachwyciłam się również twórczością Bruce'a Chatwina. Na moim książkowym piedestale stawiam też Lalki w ogniu Pauliny Wilk.

Byłam sekretarką Rumkowskiego, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Byłam sekretarką Rumkowskiego. Dzienniki Etki Daum to przerobione i dostosowane do potrzeb zwykłego czytelnika przez polską pisarkę Elżbietę Cherezińską wspomnienia Estery Daum (Frenkiel), która w czasie II Wojny Światowej pracowała w łódzkim getcie, jako sekretarka Chaima Rumkowskiego. 

50 twarzy Greya - czytać czy nie czytać?

Czytać.

Narażę się tym twierdzeniem znawcom literatury i nie tylko im, jednak...zawsze byłam przeciwna narzucaniu jedynie słusznych kanonów literackich i wyznaczaniu literackiego gustu na siłę.

Literatura to nie tylko Shakespeare, Mickiewicz, Proust, Andrić, powstania, ich klęski, był wielkim poetą czy nie był.

Gust literacki jest jak smakowanie potraw i nie można oceniać ludzi po tym, czy mają ochotę na fast food, czy delektują się foie gras w wykwintnej restauracji.

 

Foie gras, źródło Internet

Idealna powieść na leniwą sobotę z książkami

Ponownie "męczę" was książkami, ale musicie przyznać - pogoda daje nam w kość i nie chce się wychodzić z domu. Dlatego też mój plan na relaks po całym tygodniu pracy, intensywnych zajęć i powrotów do domu po 20, uwieńczonych przez nocny maraton filmowy (o którym więcej napisze wam Kasia) jest następujący:

Nikt mnie nie zmusi dzisiaj do wyjścia z domu...Nikt ;-p. Jeśli Wy też planujecie spokojny weekend pod kocem, w towarzystwie kawy i dobrej książki, to tą dobrą książką po prostu musi być Atlas chmur Davida Mitchell'a.

Siostrzana miłość i historia, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Dziewczęta z Szanghaju to kolejna książka autorstwa Lisy See, która wpadła w moje ręce. Kilka lat temu przeczytałam zachwycający Kwiat śniegu i sekretny wachlarz oraz magiczną Miłość Peonii. Próbowałam też przebrnąć przez Na złotej górze, niestety bezskutecznie. Po Dziewczęta... sięgnęłam więc z umiarkowanym optymizmem i krztyną nadziei na dobrą, pełną uroku lekturę.

Świat widziany oczami korespondenta wojennego, czyli ostatnio przeczytałam książkę

Zawód: korespondent wojenny. Te słowa zawsze miały dla mnie jakiś tajemniczy posmak.  Kim są ludzie, którzy wybierają życie na wojnie? Jak wyglądają konflikty zbrojne widziane oczyma dziennikarza? Czy kobieta może być korespondentem wojennym? Jakie są konsekwencje wykonywania tego zawodu? Na te i inne pytania próbuje odpowiedzieć Anna Wojtacha w książce pt. Kruchy lód.    

Podkreślić trzeba, że autorka sama jest korespondentem wojennym. Zna środowisko od podszewki i relacjonowała dla nas niejedną wojnę. Dzięki temu książka  jest autentyczna, prawdziwa i zawiera wiele interesujących anegdot.
Mamy niepowtarzalną okazję, by poznać metody pracy  i atmosferę panującą wśród dziennikarzy. Dowiadujemy się też jak wygląda życie dziennikarza po powrocie z linii frontu. Jeśli interesuje Was jak się bawią korespondenci wojenni, czego zawsze brakuje na wojnie i czy wygodnie podróżuje się wojskową CASĄ, polecam tę książkę.