Rano nic nie przełknę... Najwcześniej zjem o jedenastej, wcześniej nie dam rady... Nie mam czasu na śniadania... Odchudzam się i rezygnuję ze śniadań, bo to najprostsze... Takie oto cienkie wymówki ludzie wymyślają, żeby tylko jakoś usprawiedliwić to, że nie jedzą śniadania. Czy Ty, Czytelniku też jesteś wśród nich? Jeśli tak, to uprzejmie donoszę, że popełniasz wielki błąd. I ja też go kiedyś popełniałam. I też kiedyś wydawało mi się, że jak nie zjem nic rano, to trochę schudnę. Też kiedyś myślałam, że przed dziewiątą rano nie jestem w stanie przełknąć ani kęsa. A już o porannym braku czasu mogłabym napisać pracę magisterską.
